Melvin Voskuijl

Wildgroei overheidswebsites
Wat te doen met de overdaad aan overheidswebsites? Die vraag houdt veel overheden bezig. De Britse regering wil het bos aan overheidswebsites zelfs beperken door er 600 van de 820 op te heffen. Het is in veel gevallen onduidelijk wat het bereik is van de websites, bovendien zijn ze duur (nieuwsbericht). Reden genoeg voor webbouwers om zich te verdiepen in de vraag wat burgers van een overheidswebsite verwachten.

Wensen en frustraties
Het webteam van Camden Council (onderdeel van Londen) begrijpt dit. Zij houdt een weblog bij over de reconstructie van de website www.camden.gov.uk. Het team houdt nadrukkelijk rekening met het wensenlijstje en frustraties van de burgers bij het gebruik van websites. Via de weblog krijgen de bouwers feedback van burgers, kunnen mensen vragen stellen, ideeën uitwisselen voor het verberen van de websites, etc. Dat deze aanpak in de smaak valt bij zowel gebruikers als collega-overheden blijkt uit het grote aantal positieve reacties.

En in Nederland? 
In Nederland hebben we sinds kort één gemeenschappelijke website voor alle ministeries. Deze website moet de rijksoverheid herkenbaarder en toegankelijker maken. In plaats van op 16 websites, kan de bezoeker eind 2010 alle informatie vinden op één plek en gebruikmaken van één zoekmachine. Hierdoor bespaart de overheid geld aan losse website en medewerkers. Een goede zaak. Wat wel opvalt, de nieuwsberichten staan inderdaad op één plek, namelijk de website van de rijksoverheid. Dit terwijl nieuws ons tegenwoordig ook via social networks bereikt. Misschien een idee om bezoekers in staat te stellen nieuwsberichten te delen via hun social networks? Zo breng je de content van de website ook naar online plekken waar men zelf actief is.

Op 23 maart 2009 onderschept CNN een 911-call van een verontruste bewoner over een laagvliegend toestel. Kort daarna maakt de nieuwszender – ten onrechte – melding van een vliegtuigcrash in Texas. Een korte reconstructie van de minuten daarna en de rol van Twitter.

13.34 CNN onderschept 911-call

13.35 CNN tweet: “Vliegtuig stort neer”

13.36 Twitteraars pakken bericht op en verspreiden nieuws

13.45 Tweet US Air Force: “Wij hebben geen informatie over een crash”

US Air Force laat daarna weten dat het vliegtuig veilig is terug gekeerd naar de luchthaven. Binnen het uur drukt Twitter het gerucht de kop in en CNN is genoodzaakt het bericht te rectificeren. Dit incident laat zien hoe snel Twitter miscommunicatie kan verspreiden, maar ook hoe snel je foutieve informatie kunt rechtzetten.

Maar dit kan alleen wanneer je de berichtenstroom in social media van dichtbij volgt. En medewerkers moeten tijdens een crisis het vertrouwen en mandaat krijgen om social media in te zetten om de doelgroep te informeren. 

Tot die conclusie kwamen ook de deelnemers van de workshop van het Nationaal CrisisCentrum. Lees hier het verslag van de workshop.

Herkennen jullie de dilemma's van de deelnemers aan de workshop?

Op maandagochtend 7 juni zette ons vliegtuig veilig voet aan de grond. Voldaan na een heerlijke week New York. Het eerste nieuwsbericht wat mij uit Nederland bereikt is het incident met het vliegtuig van Air Maroc. Het toestel kwam de avond daarvoor in problemen boven Haarlem.

Uit het artikel in de Volkskrant wordt mij duidelijk dat er via Twitter behoorlijk is gespeculeerd over de problemen met het toestel. Onjuiste berichten zorgden voor onrust bij bewoners in Haarlem. Het vliegtuig zou nog brandend boven Haarlem vliegen, terwijl het toestel al lang veilig aan de grond stond.

Hoe ga je om met speculaties op social media netwerken als Twitter en Facebook? Allereerst: gebruik internet op zoek naar informatie. Zo vond ik een blog van Matthijs van Gaalen met daarin tien tips om (online) om te gaan met een crisis.

Luister wat er online wordt gezegd.
Zorg voor een actieplan.
Denk nu al na over welke (online) activiteiten je kunt ondernemen bij een crisis.
Geef crisis informatie een duidelijke plek.
Overweeg een crisiswebsite.

En meer tips, welke je terug kunt lezen in het volledige artikel.

Verder lijkt het me het overdenken waard om – indien beschikbaar – naast teksten ook beeldmateriaal (foto’s/video) te verspreiden welke men online kan delen en doorsturen, bijvoorbeeld via een social media press release.

Phil Baumann, voormalig verpleegkundige, is initiatiefnemer van RNChat.

Wat is RNChat?
RNChat is een online ontmoetingsplek voor verpleegkundigen. Via Twitter bespreken de medewerkers tal van onderwerpen over het vakgebied. Deze “besprekingen” (chats) vinden plaats op een vooraf vastgestelde datum en tijdstip. Aan de hand van een aantal stellingen begeleidt Phil de chatsessie. Naast verpleegkundigen zijn ook andere deelnemers welkom. Chat gemist? Geen probleem. Op de speciale website vind je een samenvatting van de voorgaande sessie, inclusief de stellingen.

Waarom?
Als verpleegkundige stoorde Phil zich aan de gebrekkige communicatie en de manier waarop collega’s informatie (niet) met elkaar delen. Hij bedacht een manier hoe Twitter hierbij kon helpen.

Wat bereikt?
RNChat brengt mensen met vergelijkbare interesses op een snelle en efficiënte wijze bij elkaar. Verpleegkundigen kunnen onderling informatie uitwisselen, welke voorheen wellicht voor elkaar verborgen bleven. Professionals in de zorg kunnen daarmee hun vakkennis vergroten.

Hebben wij in Nederland ook zo’n initiatief? Ik vraag mij af of verpleegkundigen graag op deze manier met elkaar in contact willen komen.

In de Amerikaanse staat Arizona, welke grenst aan Mexico, is sinds kort een nieuwe immigratiewet van kracht. De wet stelt de politie in staat om de identiteitspapieren van burgers te controleren, wanneer zij vermoeden dat die niet op orde zijn. Hiermee kunnen de ordebewakers bepalen of men legaal in Amerika verblijft. Critici zijn bang voor willekeur en discriminatie. 

Veel Amerikanen komen in verweer tegen de wet. Een lading van negativiteit stort zich uit over uit over de staat Arizona . Burgers maken daarbij gebruik van social media om hun standpunten duidelijk te maken. Ook het bureau voor toerisme in Arizona, the Arizona Office of Tourism (AOT), heeft hier last van. Het regent klachten op de facebookpagina van het bureau. Mensen willen niets meer met de organisatie te maken hebben en schrijven zich spontaan uit voor mailings/nieuwsbrieven. 

Best lastig voor een organisatie die Arizona als gastvrij wil verkopen.

Wat doet AOT?
Zij steekt de kop in het zand en geeft niet thuis. Het blijft zo stil als een verlaten woestijn. Sterker nog, op haar facebookpagina stelt ze dat negatief getinte reacties rondom de immigratiewet worden verwijderd.

Is dit slim?
Niet echt. AOT neemt haar fans kennelijk niet serieus. Bezoekers zijn kennelijk alleen welkom zodra zij zich positief uitlaten over de staat. Hoe langer het stilt blijft, hoe groter het gat tussen de organisatie en haar fans. Juist nu het vertrouwen hersteld moet worden. En anti-Arizona-initiatieven duiken elders wel weer op. Een voorbeeld hiervan Boycott Arizona! waar burgers online handtekeningen verzamelen tegen de wet.

Wat had ze kunnen doen? 
Arizona verzuimt om publiekelijk haar rol duidelijk te maken binnen de community. Wat voor signaal geef je af wanneer je je compleet stil houdt? Zij maakt toch niet de wet? En wat doet AOT om het toerisme blijvend te bevorderen? Arizona telt veel immigranten die werkzaam zijn in toerisme. Het zou toch zonde zijn wanneer zij “economisch” slachtoffer worden van de hetze tegen Arizona. Daar zou je als bureau voor toerisme best wel een standpunt over kunnen innemen. 

Lees het volledige artikel op tnooz.com

.